

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۳۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۳۰
اکنون که رخت جان جهانی بربود
در خانه نشستنت کجا دارد سود
آن روز که مه شدی نمیدانستی
کانگشت نمای عالمی خواهی بود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به حالتی از اندیشه و واقعیت اشاره دارد که انسان پس از مرگ و رخت بربستن از دنیا، دیگر در دنیا انگشتنما و مورد توجه باقی نخواهد ماند. او به این نکته میپردازد که در زمان حیات، انسانها شاید از مقام و منزلت خود غافلند و نمیدانند که چه اثر و یادگاری از خود به جای خواهند گذاشت. بنابراین، زندگی واقعی در فهم و شناخت مقام انسان در دنیای پس از مرگ نهفته است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
