

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۳۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۳۷
اندر رمضان خاک تو زر میگردد
چون سنگ که سرمهٔ بصر میگردد
آن لقمه که خوردهای قذر میگردد
وان صبر که کردهای نظر میگردد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تأثیرات معنوی ماه رمضان اشاره میکند و بیان میکند که خاک در این ماه چون طلا ارزشمند میشود. همچنین، سنگ به سرمه تبدیل میشود و لقمهای که خورده میشود به قذر (زلال) بدل میگردد. در نهایت، صبر انسان به چیزی دلنشین تبدیل میشود. این تحولات به خاطر روحیهای است که فرد در این ماه مبارک پیدا میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
