

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۴۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۴۱
انوار صلاح دین برانگیخته باد
بر دیده و جان عاشقان ریخته باد
هر جان که لطیف گشت و از لطف گذشت
با خاک صلاح دین درآمیخته باد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، مولانا از نور و صلاح دین سخن میگوید که بر دل و جان عاشقان تابیده شده است. او تأکید میکند که هر انسانی که به لطافت و لطف رسیده، باید در آغوش صلاح دین قرار گیرد و با آن ترکیب شود. این شعر حالتی عرفانی دارد و به اهمیت عشق و پاکی در مسیر وصول به حقیقت اشاره میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
