

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۵۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۵۴
ای دوست مگو تو بندهای یا آزاد
بنده که خرد برای زشتی و فساد
ای دست برآورده ترا دست که داد
بگزار مراد خویش کاوراست مراد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به دوستش میگوید که هیچکس نباید خود را به بنده یا آزاد تقسیم کند. او تأکید میکند که خرد و آگاهی انسان باید معیار تشخیص زشتی و فساد باشد. همچنین شاعر به اهمیت رهایی از قید و بندهای ذهنی اشاره میکند و میگوید که باید به دست معشوق خود (خدا) تکیه کنیم و خواستههای واقعی خود را درک کنیم.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
