

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۵۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۵۳
ای دل سر آرزو به پای اندر بند
امید به فضل راهنمای اندر بند
چون حاجت تو کسی روا مینکند
نومید مشو دل به خدای اندر بند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به دل خود میگوید که باید آرزوها و امیدها را به خدا بند کند. اگرچه ممکن است کسی نیازهای او را برآورده نکند، اما نباید ناامید شود. به دلش توصیه میکند که به فضل و رحمت خداوند اعتماد داشته باشد و به او پناه ببرد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
