

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۷۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۷۲
بار دگر این خسته جگر باز آمد
بیچاره به پا رفت و به سرباز آمد
از شوق تو بر مثال جانهای شریف
سوی ملک از کوی بشر بازآمد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر با احساس شوق و عشق به معشوق، از گدایی و آروزهای خود سخن میگوید. او به تعبیر عمیق و احساسی، از برگشتن دوباره به عشق و تعلقات انسانی مینویسد. در این شعر، عشق به معشوق بهعنوان نیرویی شگرف معرفی شده که فرد را به سوی آسمانها و ملکوت هدایت میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
