

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۷۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۷۴
با سود وصال تو زیانت نرسد
جانی تو که زحمتی به جانت نرسد
میترساند ترا که تا هر نفسی
پر دل شوی و چشم بدانت نرسد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و شادی ناشی از وصال معشوق اشاره میکند و میگوید که هیچ زیانی به جان او نمیرسد. او به معشوق اطمینان میدهد که اگر دل او پر از عشق باشد، هیچ چیز بدی به او آسیب نخواهد زد. بار دیگر احساس ترس و نگرانی در مورد چشم بد و آسیبهای خارجی را به چالش میکشد و عشق را روشی برای حفاظت از خود میداند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
