

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۹۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۹۲
بیت و غزل و شعر مرا آب ببرد
رختی که نداشتیم سیلاب ببرد
نیک و بد زهد و پارسائی را
مهتاب بداد و باز مهتاب ببرد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به تناقضها و ابهامات زندگی اشاره میکند. او بیان میکند که حتی شعر و غزلش میتواند به دست آب و سیلاب برود، به همین ترتیب، چیزهایی که او از آن بهرهای نداشته، نیز تحت تأثیر هستند. در پایان، به این نکته میپردازد که نیکی و بدی، زهد و پارسایی، همه تحت تأثیر فضای بیرونی مانند نور ماه قرار دارند و ممکن است در حرکت و تغییر باشند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
