

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۰۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۰۰
پیوسته سرت سبز و لبت خندان باد
جان و دل عاشقان ز تو شادان باد
آنکس که ترا بیند و شادی نکند
سر زیر و سیه گلیم و سرگردان باد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به دلدادهای اشاره میکند که همواره با سرسبزی و لبخندی شاداب به زندگی ادامه میدهد. او آرزو میکند که جان و دل عاشقان در سایهی وجود این معشوق شاداب باشد. در ادامه، بیان میکند که کسی که جمال این محبوب را ببیند ولی شاد نشود، باید در غم و پریشانی غرق باشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
