

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۰۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۰۱
بییاری تو دل بسوی یار نشد
تا لطف غمت ندیده غمخوار نشد
هرچیز که بسیار شود خار شود
غمهای تو بسیار شد و خوار نشد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیان حال خود در غم فراق یار میپردازد. او میگوید که بدون یاری معشوق، دلش به سمت کسی دیگر نمیرود و تا زمانی که محبت یار را احساس نکند، کسی را برای دلداری نمییابد. همچنین اشاره میکند که اگرچه مشکلات و غمها زیاد شدهاند، اما عشقش به یار همچنان بر تمامی آنها غلبه دارد و همچنان خاری در دلش حس نمیکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
