

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۱۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۱۸
جانا تبش عشق به غایت برسید
از شوق تو کارم به شکایت برسید
ارزانکه نخواهی که بنالم سحری
دریاب که هنگام عنایت برسید
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از شدت عشق و شوق خود به معشوق صحبت میکند که به نهایت رسیده است. او از دردی که ناشی از این عشق است، میگوید و به معشوق یادآوری میکند که اگر نخواهد از حال او ناله کند، بهتر است به او توجه کند. احساس ناامیدی و انتظار شاعر نشاندهندهٔ عمیق بودن این عشق است و او به دنبال عنایت و توجه معشوق است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
