

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۲۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۲۴
جان محرم درگاه همی باید برد
دل پر غم و پر آه همی باید برد
از خویش به ما راه نیابی هرگز
از ما سوی ما راه همی باید برد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به اهمیت روحیه درونساز و خلوص دل در نزدیکی به خدا و درک معارف الهی اشاره میکند. مولانا میگوید که برای ورود به درگاه الهی باید خود را از غم و اندوه خالی کرد و دل پر از آه و حسرت را با خود داشت. او تأکید میکند که انسان نمیتواند تنها با توسل به خود، به حقیقت نزدیک شود و باید از سوی خداوند راهی برای پیوستن به او پیدا کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
