

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۲۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۲۵
جانم ز هواهای تو یادی دارد
بیرون ز مرادها مرادی دارد
بر باد دهم خویش در این بادهٔ عشق
کاین باده ز سودای تو بادی دارد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیان عشق عمیق و جذبهٔ درونی خود نسبت به محبوبش میپردازد. او از یادآوری عشق و اشتیاق خود سخن میگوید و بیان میکند که در این بادهٔ عشق، وجود خود را به باد میدهد. این عشق برای او از هر kind از آرزوها و خواستهها والاتر و ارزشمندتر است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
