

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۳
گر من میرم مرا بیارید شما
مرده بنگار من سپارید شما
گر بوسه دهد بر لب پوسیدهٔ من
گر زنده شوم عجب مدارید شما
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی دربارهٔ مفهوم مرگ و زندگی سخن میگوید. او از دیگران میخواهد که پس از مرگش، او را به یاد بیاورند و نامش را حفظ کنند. همچنین از بوسهای که بر لبهای پوسیدهاش میزنند سخن میگوید و میگوید اگر دوباره زنده شود، نباید به آن شگفتی کنند، چرا که زندگی و مرگ همواره در حال تغییرند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
