

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۳۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۳۷
چون دیده بر آن عارض چون سیم افتاد
جان در لب تو چو دیدهٔ میم افتاد
نمرود صفت ز دیدگان رفت دلم
در آتش سودای براهیم افتاد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و جذبهٔ معشوق اشاره دارد و میگوید که وقتی به چهرهٔ او نگاه کرده و زیباییاش را میبیند، جانش در عشق او به شدت تحت تأثیر قرار میگیرد. این عشق به قدری قوی است که دل او مانند نمرود که در آتش قرار گرفت، در آتش desire (آرزو) و محبت معشوق میسوزد. بهطور کلی، مضمون شعر حول عشق و شدت احساسات ناشی از زیبایی و جذبهٔ معشوق است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
