رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۳۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۳۸
چون دیده برفت توتیای تو چه سود
چون دل همه گشت خون وفای تو چه سود
چون جان و جگر سوخت تمام از غم تو
آنگه سخنان جانفزای تو چه سود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به درد و اندوه ناشی از جدایی و فقدان محبوبش اشاره می‌کند. او تأکید دارد که با رفتن محبوب، هیچ زیانی به او نمی‌رسد، چرا که دلش پر از خون وفا و غم است. احساسات عمیق عاشقانه و یأس از فقدان، موجب سوختن جان و دل او می‌شود و در نهایت، سوال می‌کند که در چنین حالتی، کلمات و بیان محبت محبوب چه ارزشی دارند.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.