رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۴۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۴۴
چون نیستی تو محض اقرار بود
هستی تو سرمایهٔ انکار بود
هرکس که ز نیستی ندارد بوئی
کافر میرد اگرچه دیندار بود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به رابطه میان هستی و نیستی اشاره می‌کند و بر این باور است که وجود حقیقی تنها در سایهٔ عشق و نزدیک‌بودن به معشوق قابل درک است. او معتقد است که کسانی که از حقیقت وجودی غافلند، در واقع از معرفت و ایمان حقیقی بی‌بهره‌اند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که عدم شناخت از نیستی می‌تواند به انکار حقیقت منجر شود و این انکار، تنها جهل را به همراه می‌آورد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.