رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۴۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۴۹
خواهم گردی که از هوای تو رسد
باشد که به دیده خاک پای تو رسد
جانم ز جفا خرم و خندان باشد
زیرا ز جفا بوی وفای تو رسد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از عشق و محبت پرشور خود به معشوق سخن می‌گوید و خواستار دستیابی به هوای اوست. او می‌خواهد با نزدیک شدن به معشوق، از لطافت و زیبایی او بهره‌مند شود. همچنین، اشاره می‌کند که باوجود جفایی که از معشوق دریافت کرده، همچنان شاد و خرم باقی‌مانده است، زیرا بوی وفای او به مشام می‌رسد. عشق و وفای معشوق همچنان روح او را پر از شادی می‌کند.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.