

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۴۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۴۸
خوابم ز خیال روی تو پشت بداد
وز تو ز خیال تو همی خواهم داد
خوابم بشد ودست بدامان تو زد
خوابم خود مرد چون خیال تو بزاد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از حالت خواب و خیالاتش سخن میگوید. او دربارهٔ روی معشوقش رویا میبیند و همچنان از او یاد میکند. خوابش به پایان میرسد و در این حالت، حس میکند که خیالش زنده شده و او را به سمت خود میکشاند. در نهایت، شاعر به شدت تحت تأثیر زیبایی و حضور معشوقش قرار دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
