

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۸۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۸۸
دردی داری که بحر را پر دارد
دردی که هزار بحر پر در دارد
خواهی که بیا پیش فرود آی ز خر
زانروی که روی خر به آخر دارد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به درد و سختیهای زندگی اشاره میکند که به اندازهٔ دریاها عظیم و عمیق است. او از مخاطب میخواهد که برای رسیدن به آرامش و رهایی از این دردها، به سوی او بیاید و از خر روزمرگی و بیخبری پایین بیاید. این دعوت به فرود آمدن نشاندهندهٔ نیاز به تغییر نگرش و قدم گذاشتن در مسیر جدیدی است که میتواند به فهم عمیقتری از زندگی منجر شود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
