

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۸۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۸۹
دست تو به جود طعنه بر میغ زند
در معرکه تیغ گوهر آمیغ زند
از کار تو آفتاب را شرمی باد
کو تیغ تو دیده صبحدم تیغ زند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به ستایش بخشش و جود معشوق میپردازد و از تاثیر آن بر آفتاب سخن میگوید. او به قدرت و تاثیر تیغ معشوق اشاره میکند که در میدان نبرد، روشنایی و زیبایی را به ارمغان میآورد. در این شعر، مفاهیم عشق و زیبایی به نوعی با قدرت و جود یکدیگر پیوند خوردهاند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
