رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۹۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۹۰
دشنام که از لب تو مهوش باشد
چون لعل بود که اصلش آتش باشد
بر گوی که دشنام تو دلکش باشد
هر باد که بر گل گذرد خوش باشد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی مولانا به زیبایی و جذابیت کلمات می‌پردازد و می‌گوید که سخنان توهین‌آمیز نیز اگر از دل زیبایی بروز کند، مانند لالی جذاب و دلکش است. او تصریح می‌کند که هر سخنی که از زیبایی بیان شود، مانند نسیمی خوش بر روی گل مؤثر و دلنشین خواهد بود. در نهایت، بر جذابیت و تأثیرگذاری کلام تأکید می‌کند.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.