

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۹۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۹۹
دلها به سماع بیقرار افتادند
چون ابر بهار پر شرار افتادند
ای زهرهٔ عیش کف رحمت بگشای
کاین مطرب و کف و دف ز کار افتادند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، دلها به خاطر موسیقی و سماع به شور و شوق آمدهاند و به نوعی بیقراری را تجربه میکنند. شاعر با تشبیه دلها به ابر بهاری، نشان میدهد که این بیقراری پرشور و زندگیبخش است. او از زهره، که نماد شادی و نشاط است، میخواهد که درهای رحمت را باز کند، چرا که این مطرب و ساز و آواز دیگر کارایی ندارد و نیاز به تأثیر رحمت دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
