

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۰۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۰۳
دو کون خیال خانهای بیش نبود
وامد شد ما بهانهای بیش نبود
عمریست که قصهای ز جان میشنوی
قصه چه کنم فسانهای بیش نبود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بررسی زندگی و وجود انسان میپردازد و میگوید که جهان و زندگی تنها خیالیست و بهانهای برای وجود ماست. او اشاره میکند که مدتهاست داستانی از جان انسان میشنویم، اما در واقع این داستان تنها یک فسانه و توهم است و ارزش چندانی ندارد. در نهایت، مولانا به مرز واقعیت و خیال اشاره میکند و ما را به تأمل در معنا و هدف زندگی دعوت میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
