

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۱۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۱۲
روز آمد و غوغای تو در بردارد
شب آمد و سودای تو بر سر دارد
کار شب و روز نیست این کار منست
کی دو خر لنگ بار من بردارد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به تضاد میان روز و شب اشاره میکند و نشان میدهد که هر کدام حال و هوای خاصی را با خود به همراه دارند. او اعتراف میکند که درگیر عشق و وسوسههای معشوق است و این حالت برتر از کارها و دغدغههای روزمرهاش شده است. در واقع، عشق او را به درجهای از دیوانگی میبرد که حتی در دو از کارهای مهم هم نمیگنجد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
