

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۱۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۱۱
رو دیده بدوز تا دلت دیده شود
زاندیده جهان دگرت دیده شود
گر تو ز پسند خویش بیرون آئی
کارت همه سر بسر پسندیده شود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به اهمیت نگریستن به درون و خودشناسی اشاره دارد. شاعر از مخاطب میخواهد که با دوختن دیده به خود، درک عمیقتری از دل و روحش پیدا کند و از جهان مادی فراتر رود. مولانا تأکید میکند که اگر انسان از محدودیتهای خود خارج شود و به پسندهای واقعیاش دست یابد، همه کارهایش به سمت پسندیده بودن سوق خواهد یافت.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
