

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۳۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۳۱
سروی که ز باغ پاکبازان باشد
هم سرکش و هم سرخوش و نازان باشد
گر سر کشد او ز سرکشان میرسدش
کاندر سر او غرور یازان باشد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به توصیف سروی میپردازد که سمبل زیبایی و شکوه است. این سرو هم سرکش و هم سرخوش است و ناز و دلربایی را به نمایش میگذارد. شاعر میگوید اگر این سرو از سرکشان سرکشی کند، به دلیل غرور و بزرگیاش، به جایگاهی والا و رفیع میرسد. این تصویر نمادین، به عمق احساسات انسانی و حال و هوای عاشقانه اشاره میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
