

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۴۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۴۰
شادی زمانه با غمم برنامد
جز از غم دوست مرهمم برنامد
گفتم که ببینمش چه دم ها دهمش
چون راست بدیدمش دمم برنامد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تضاد شادی و غم اشاره میکند و میگوید که هیچ چیزی جز غم دوست نمیتواند برایش مرهم باشد. او به شدت مشتاق دیدار محبوب است و از خود میپرسد که اگر او را ملاقات کند، چه مدت میتواند شاد باشد. در واقع، وجود محبوب برایش چنان اهمیت دارد که تنها با دیدار او به آرامش و خوشحالی میرسد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
