

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۶۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۶۷
عشقی آمد که عشقها سودا شد
سوزیدم و خاکستر من هم لا شد
باز از هوس سوز خاکستر من
واگشت و هزار بار صورتها شد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از تجربهای عمیق در عشق سخن میگوید که تمام عشقهای دیگر را تحتالشعاع قرار میدهد. به خاطر این عشق، او دچار سوز و سوختگی میشود و حتی به خاکستر میرسد. اما این خاکستر دوباره به زندگی برمیگردد و بارها و بارها به اشکال مختلف در میآید، نشاندهندهی زایش و تجدید عشق در وجود اوست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
