

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۷۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۷۶
قومی به خرابات تو اندر بندند
رندی چند و کس نداند چندند
هشیاری و آگهی ز کس نپسندند
بر نیک و بد خلق جهان میخندند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، مولانا به بیان حالتی از عارفان و رندان میپردازد که در خرابات و مجالس مستی گرد هم آمدهاند. این افراد به آگاهی و هشیاری توجهی ندارند و بر تمامی خوبیها و بدیهای جهان به خنده میگذرانند. در واقع، آنها از محدودیتهای قضاوت اجتماعی فراتر رفته و در فضایی از آزادگی و رهایی زندگی میکنند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
