

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۷۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۷۸
کامل صفتی راه فنا میپیمود
چون باد گذر کرد ز دریای وجود
یک موی ز هست او بر او باقی بود
آن موی به چشم فقر زنار نمود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به توصیف شخصیتی میپردازد که در مسیر کمال و فنا قرار دارد و از دریای وجود عبور میکند. با این حال، از او تنها یک موی باقی میماند که نمادی از فقر و نیازمندی اوست. این موی به چشم فقر به عنوان زناری در نظر گرفته میشود، نشاندهنده ناخودآگاهی و وابستگیهای دنیوی.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
