

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۸۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۸۱
گر خواب ترا خواجه گرفتار کند
من نگذارم کسیت بیدار کند
عشقت چو درخت سیب میافشاند
تا خواب ترا چو برگ طیار کند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به عشق و تأثیر عمیق آن بر انسان اشاره میکند. او میگوید که اگر خواب عاشقانهای فردی را گرفتار کند، نخواهد گذاشت که کسی او را از این خواب بیدار کند. عشق را به درخت سیب تشبیه میکند که میوهای زیبا و خوشمزه به بار میآورد و این عشق همچون برگهایی که بر روی درخت میرقصند، خواب را بر انسان حاکم میکند. بنابراین، شاعر بر اهمیت و زیبایی خواب عشق و حفاظت از آن تأکید مینماید.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
