

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۸۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۸۲
گر در طلبی ز چشمه در بر ناید
جویندهٔ در به قعر دریا باید
این گوهر قیمتی کسی را شاید
کز آب حیات تشنه بیرون آید
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، مفهوم جستجوی حقیقت و معرفت بیان شده است. شاعر اشاره میکند که اگر کسی در پی دستیابی به دانشی عمیق و ناب باشد، باید عمق دریا را بکاود. در واقع، ارزشهای اساسی و گوهرهای گرانبها تنها در دل سختیها و تلاشهای عمیق به دست میآیند. در انتها، اشارهای به آب حیات و تشنگی روحی میشود که انسان را به جستجو وادار میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
