

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۸۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۸۴
گر صبر کنم جامعهٔ جان میسوزد
جان من و آن جملگان میسوزد
ور بانگ برآورم دهان میسوزد
از من گذرد هر دو جهان میسوزد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به کشمکش درونی خود اشاره میکند. او بین صبر کردن و ابراز خشم دچار تردید است و در هر دو حالت، به نظر میرسد که همه چیز میسوزد؛ هم جان او و هم جان دیگران. این احساس عمیق از سوختن و رنج در نتیجهٔ انتخابهای دشوار، بیانگر درد و ناامیدی اوست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
