

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۹۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۹۲
کس واقف آن حضرت شاهانه نشد
تا بیدل و بیعقل سوی خانه نشد
دیوانه کسی بود که آن روی تو دید
وانگه ز تو دور ماند و دیوانه نشد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به ابراز احساسی عمیق نسبت به یک وجود الهی یا محبوب میپردازد که دسترسی به آن برای هیچکس ممکن نیست. او میگوید فقط کسی که با تمام وجود و بدون قید و شرط به سمت محبوب برود، میتواند به درک حقیقت برسد. در نهایت، دیوانگی واقعی را در عشق و پیوند به محبوب میداند و تأکید میکند که اگر کسی رازی از این عشق ببیند و همچنان از آن دور بماند، نمیتواند دیوانه واقعی باشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
