

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۹۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۹۳
کشتی چو به دریای روان میگذرد
میپندارد که نیستان میگذرد
ما میگذریم ز این جهان در همه حال
میپنداریم کاین جهان میگذرد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به سفر زندگی و گذر زمان اشاره میکند. او با تشبیه زندگی به کشتیای که در دریا حرکت میکند، بیان میکند که ما معمولاً گمان میکنیم که در این جهان باقیماندهایم، در حالی که در واقع ما نیز همچون کشتی در حال گذر از این دنیا هستیم. این خیال ما از ثبات و پایداری، به نوعی فریب است و در حقیقت، همه چیز در حال تغییر و گذر است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
