

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۱۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۱۱
ماهی که کمر گرد قمر میبندد
غمگینم از اینکه خوشدلم نپسندد
چون بیندم او که من چنین گریانم
پنهان پنهان شکر شکر میخندد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از غم و ناامیدی خود نسبت به عشقش سخن میگوید. او احساس میکند که در دل عشقش، غمگین است و در عین حال، نمیخواهد او از حالتی که در آن است، آگاه شود. در نهایت، او به تصویر زیبایی از عشق میپردازد که در پس مهربانی و پنهانی، لبخند بر لب دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
