

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۱۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۱۰
ما میخواهیم و دیگران میخواهند
تا بخت کرا بود کرا راه دهند
ما زان غم او به بازی و خنداخند
عقل و ادب و هرچه بد از ما برکند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تضاد بین خواستههای انسانها اشاره میکند و بیان میکند که هر کس آرزوها و خواستههای خود را دارد. او از غم و رنجی که به خاطر این خواستهها متحمل میشود صحبت میکند و به نوعی تسلیم سرنوشت است. در نهایت، از عقل و ادب و هر آنچه که بر زندگیاش تأثیر منفی میگذارد، فاصله میگیرد و نشان میدهد که چگونه میتوان در میان این پیچیدگیها به بازی و خنده پرداخت.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
