

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۱۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۱۶
مرغ دل من ز بسکه پرواز آورد
عالم عالم جهان جهان راز آورد
چندان به همه سوی جهان بیرون شد
کاین هر دو جهان به قطرهای باز آورد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به پرواز دلش و جستوجوی رازهای جهان اشاره میکند. او بیان میکند که مرغ دلش به خاطر این پروازها، به عمق و پهنای عالم و رازهای آن پی برده است. در نهایت، با اشاره به این نکته که کل این دو جهان در یک قطره خلاصه میشوند، به عظمت و پیوند عمیق بین چیزهای بزرگ و کوچک اشاره میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
