

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۱۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۱۷
مرغی که ز باغ پاکبازان باشد
هم سرکش و هم سرخوش و شادان باشد
گر سر بکشد ز سرکشان میرسدش
کاندر سر او غرور بازان باشد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به توصیف مرغی میپردازد که متعلق به باغ پاکبازان است. این مرغ همزمان سرکش، شاداب و خوشحال است و هنگامی که به اوج میرسد، از سرکشان فراتر میرود. در انتها، شاعر به این نکته اشاره میکند که این پرنده در دل خود احساس غرور و سربلندی دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
