رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۴۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۴۷
هر عمر که بی‌دیدن اصحاب بود
یا مرگ بود به طبع یا خواب بود
آبی که ترا تیره کند زهر بود
زهری که ترا صاف کند آب بود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به ناکامی بی‌دوستی و ارتباط با دیگران اشاره می‌کند و می‌گوید که هر زمانی که از همراهی دوستان دور بوده‌ایم، یا با مرگ، یا با خواب بی‌خبر بوده‌ایم. او به دو عنصر آب و زهر تشبیه می‌کند و می‌گوید که آبی که انسان را می‌آزارد، زهر است و زهر نیز می‌تواند باعث شفافیت و پاکی شود. این اثربخشی متضاد، نشان‌دهنده پیچیدگی روابط انسانی و تأثیر آن بر روح و جان انسان است.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.