

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۴۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۴۶
هر عمر که بیدیدن اصحاب بود
یا مرگ بود به طبع یا خواب بود
آبی که ترا تیره کند زهر بود
زهری که ترا صاف کند آب بود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، مولانا به تأثیر ارتباط با دوستان و اصحاب بر زندگی انسان اشاره میکند. او بیان میکند که زندگی بدون دیدار با دوستان یا مرگ تنها میتواند به خواب و بیحالی منجر شود. وجود دوستان و ارتباطات انسانی همچون آبی است که میتواند انسان را زنده و شفاف کند، در حالی که دوری از آنها میتواند به تلخی و تیرگی در زندگی منتهی شود. در نهایت، این شعر به اهمیت دوستی و ارتباطات اجتماعی در شادابی زندگی اشاره دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
