رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۵۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۵۳
هر موی زلف او یکی جان دارد
ما را چو سر زلف پریشان دارد
دانی که مرا غم فراوان از چیست
زانست که او ناز فراوان دارد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از زیبایی و جذابیت زلف محبوبش سخن می‌گوید و هر موی آن را شبیه جان و زندگی می‌داند. او احساس می‌کند که پریشان بودنش به دلیل ناز و فریبایی محبوب است و این ناز دلش را پر از غم کرده است. به‌طور کلی، مضمون شعر درباره عشق و درد ناشی از جذابیت معشوق است.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.