

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۶۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۶۵
آن جمع کن جان پراکنده بیار
وان مستی هر خواجه و هر بنده بیار
آواز بکش رضای پاینده بیار
ز آواز سرافیل شوم زنده بیار
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به جمعآوری جانهای پراکنده و بازگردانی مستی و شوری که در قلبها وجود دارد، دعوت میکند. او خواستار احیای رضایت و زندگی جاودان است و با اشاره به صدای سرافیل، به تجدید حیات روحانی و معنوی اشاره میکند. این شعر حالوهوایی پرشور و عاشقانه دارد که به پیوند روح با معانی عمیقتر میپردازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
