

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۶۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۶۶
آن زلف سیاه و قد رعناش نگر
شیرینی آن لعل شکرخاش نگر
گفتم که زکوة حسن یک بوسه بده
برگشت و به خنده گفت سوداش نگر
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره میکند و از زلف و قد او ستایش میکند. او در تلاش است تا از محبوب درخواست کند که به او بوسهای ببخشد، اما محبوب در پاسخ با لبخندی به او میگوید که باید با عشق و شوق بیشتری به او توجه کند. این گفتگو میان عشق و زیبایی، حس شادابی و سرزندگی را در شعر القا میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
