

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۶۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۶۸
آن کس که ترا دیده بود ای دلبر
او چون نگرد بسوی معشوق دگر
در دیده هر آنکه کرد سوی تو نظر
تاریک نماید به خدا شمس و قمر
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به زیبایی معشوق خود اشاره میکند و میگوید که کسی که او را دیده، دیگر قادر به نگاه کردن به هیچ معشوق دیگری نیست. در واقع، نگاه به دیگران پس از دیدن این معشوق، برای او بیمعنی و تاریک است؛ زیرا نور و زیبایی او چنان درخشان است که همه چیز را تحتالشعاع قرار میدهد. شاعر از شمس و قمر نیز به عنوان نمادهای روشنایی یاد میکند و بیان میکند که حتی آنها نیز در برابر زیبایی محبوبش کمنور میشوند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
