

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۶۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۶۹
از عاشق بدنام بیا ننگ مدار
ورنه برو این مصطبه را تنگ مدار
از دردی خم به جز مرا دنگ مدار
ای خونی خونخواره ز ما چنگ مدار
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به عاشق بدنامی خطاب میکند و از او میخواهد که ننگ و عیب خود را از عشق دور نکند. او به این عاشق هشدار میدهد که باید به درد و رنج خود توجه کند و از زخمهایش غافل نشود. در نهایت، شاعر میگوید که از خون و رنج دیگران بهرهبرداری نکند و به آنها آسیب نرساند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
