

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۸۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۸۸
تا چند کشی سخرهٔ نفس بیکار
تا چند خوری چو اشتران خوشهٔ خار
تا چند دوی از پی نان و دینار
ای کافر و کافر بچه آخر دیندار
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به انسانی که به دنبال خواستههای دنیوی و مادی است، مینویسد. او از فرد میخواهد تا از وابستگیهای نفسانی و مادی دست بکشد و به ارزشهای معنوی و روحانی توجه کند. در واقع، دعوت به باور و ایمان دارد و از او میخواهد به جای دویدن به دنبال مال و دنیا، به حقیقت و دین روی آورد. شاعر با تأکید بر اهمیت دین و نفی کفر از فرد میخواهد که به عمق وجود خود بپردازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
