

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۹۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۹۴
در باغ در نیامدم گرد آور
درویش و تهی روم من راهگذر
خواهی که برون روم مرا بگشا در
ور نگشائی گمان بد نیز مبر
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به مفهوم گذرایی زندگی، بیتوجهی به دنیا و مادیات اشاره میکند. او به عنوان یک درویش، از کسانی که با او در باغ زندگی میکنند، میخواهد که در را به روی او باز کنند تا بتواند برود. اگر در را نمیگشایند، نباید دربارهی او قضاوت بد کنند، زیرا او تنها راهگذر است و به دنبال رهایی از قید و بندهای دنیا میباشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
