

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹
از خاک ندیده تیره ایامان را
از دور ندیده دوزخ آشامان را
دعوی چکنی عشق دلارامان را
با عشق چکار است نکونامان را
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تیرهروزی و زحمتهای ایام اشاره دارد و از کسانی که به محبت و عشق ادعا دارند، میپرسد که در برابر سختیهای زندگی چه کار میتوانند بکنند. او به تفاوت عشق واقعی و ادعاهای بیاساس تاکید میکند و به نوعی به پوچی برخی از ادعاها در برابر مشکلات زندگی انتقاد میکند. در نهایت، او به حقیقت عشق و دلسوختگیهای واقعی اشاره دارد که نیازمند درک عمیقتری است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
